ANAFORANING MILLIY TAFAKKURDA NAMOYON BO‘LISHI
Abstract
Til va tafakkur o‘rtasidagi uzviy bog‘liqlik tilshunoslik va adabiyotshunoslikda muhim masalalardan biri hisoblanadi. Milliy tafakkur xalqning tarixiy tajribasi, madaniyati, qadriyatlari va dunyoqarashini aks ettirsa, til ushbu tafakkurning asosiy ifoda vositasidir. Tilning badiiy-ifodaviy imkoniyatlari orasida anafora alohida o‘rin egallaydi. Anafora nutqning ta’sirchanligini oshirish, muayyan g‘oyani ta’kidlash va milliy ruhni ifodalashda samarali vosita sifatida xizmat qiladi. Ushbu maqolada anaforaning o‘zbek milliy tafakkurida namoyon bo‘lish xususiyatlari IMRaD modeli asosida tahlil qilinadi. Badiiy nutqda qo‘llaniladigan uslubiy vositalar milliy tafakkurni ifodalashda alohida ahamiyat kasb etadi.
References
1. Rahmatullayev Sh. Hozirgi o‘zbek adabiy tili. — Toshkent: Universitet, 2019.
2. Yo‘ldoshev M. Badiiy matn va uning lingvistik tahlili. — Toshkent: Fan, 2018.
3. Karimov N. O‘zbek adabiyoti tarixi. — Toshkent: O‘zbekiston, 2020.
4. Qodirov V. Til va milliy tafakkur. — Toshkent: Ma’naviyat, 2017.
5. Umurov H. Adabiyotshunoslik nazariyasi. — Toshkent: Sharq, 2016.
Published
How to Cite
Issue
Section
License

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License.



