SUN’IY INTELLEKT ASOSIDA TA’LIM JARAYONINI OPTIMALLASHTIRISH METODLARI

SUN’IY INTELLEKT ASOSIDA TA’LIM JARAYONINI OPTIMALLASHTIRISH METODLARI

Authors

  • Bekchanova Sabohat Abbosxonovna O‘zbekiston xalqaro islomshunoslik akademiyasi akademik litseyi “Informatika va axborot texnologiyalari” fani o‘qituvchisi

Keywords:

sun’iy intellekt, adaptiv ta’lim, o‘quv analitikasi, avtomatlashtirilgan baholash, raqamli pedagogika, ta’lim optimallashtirish, learning analytics, personalizatsiya.

Abstract

Mazkur maqolada sun’iy intellekt (SI) asosida ta’lim jarayonini optimallashtirish metodlari ilmiy-nazariy va amaliy jihatdan tahlil qilinadi. Tadqiqotning asosiy maqsadi SI texnologiyalarining o‘quv jarayonini individuallashtirish, baholash tizimini takomillashtirish, ta’lim samaradorligini oshirish hamda o‘quvchilar kompetensiyalarini rivojlantirishdagi rolini aniqlashdan iborat. Tadqiqot aralash metodologiya asosida olib borilib, nazariy tahlil, pedagogik kuzatuv, eksperimental sinov va statistik baholash usullari qo‘llanildi. Natijalar SI asosidagi adaptiv ta’lim platformalari, avtomatlashtirilgan baholash tizimlari va o‘quv analitikasi (learning analytics) vositalari o‘quvchilarning bilim o‘zlashtirish darajasini sezilarli oshirganini ko‘rsatdi. Shuningdek, SI texnologiyalarini joriy etishda pedagogik yondashuv, axloqiy me’yorlar va ma’lumotlar xavfsizligi muhim omil ekani aniqlandi.

References

1. Holmes, W., Bialik, M., & Fadel, C. (2019). Artificial Intelligence in Education: Promises and Implications for Teaching and Learning. Boston: Center for Curriculum Redesign.

2. Luckin, R., Holmes, W., Griffiths, M., & Forcier, L. B. (2016). Intelligence Unleashed: An Argument for AI in Education. London: Pearson Education.

3. Baker, R. S., & Inventado, P. S. (2014). Educational Data Mining and Learning Analytics. In J. A. Larusson & B. White (Eds.), Learning Analytics: From Research to Practice. New York: Springer.

4. Siemens, G., & Long, P. (2011). Penetrating the Fog: Analytics in Learning and Education. EDUCAUSE Review, 46(5), 30–40.

5. Woolf, B. P. (2010). Building Intelligent Interactive Tutors: Student-centered Strategies for Revolutionizing E-learning. Burlington: Morgan Kaufmann.

6. VanLehn, K. (2011). The Relative Effectiveness of Human Tutoring, Intelligent Tutoring Systems, and Other Tutoring Systems. Educational Psychologist, 46(4), 197–221.

7. Zawacki-Richter, O., Marín, V. I., Bond, M., & Gouverneur, F. (2019). Systematic Review of Research on Artificial Intelligence Applications in Higher Education. International Journal of Educational Technology in Higher Education, 16(39), 1–27.

8. Graesser, A. C., Chipman, P., Haynes, B. C., & Olney, A. (2005). AutoTutor: An Intelligent Tutoring System with Mixed-initiative Dialogue. IEEE Transactions on Education, 48(4), 612–618.

9. OECD (2021). Digital Education Outlook 2021: Pushing the Frontiers with Artificial Intelligence, Blockchain and Robots. Paris: OECD Publishing.

10. UNESCO (2021). AI and Education: Guidance for Policy-makers. Paris: UNESCO Publishing.

Downloads

Published

2026-02-20

How to Cite

Sabohat Abbosxonovna , B. (2026). SUN’IY INTELLEKT ASOSIDA TA’LIM JARAYONINI OPTIMALLASHTIRISH METODLARI. SCHOLAR, 4(3), 157–166. Retrieved from https://scholar-journal.org/index.php/scholar/article/view/312

Issue

Section

Articles
Loading...